Birinchidan, kamdan-kam odam o’ziga savol bergan: nima uchun bilaguzuklar, marjonlarni va sirg’alar emas, balki aynan uzuklar nikoh tuzishning ramzi hisoblanadi?
Manba: — «Factodrom.com»
Qadimdan uzuk, xuddi qimmatbaho metalning yopiq chizig’i kabi, boshi va oxiri bo’lmagan cheksiz, abadiy sevgini anglatgan.
Albatta, uzuklar har doim ham oltindan yasalmagan. Nikoh uzuklari haqidagi eng birinchi eslatmalar miloddan avvalgi 3-ming yillikda Misrda paydo bo’lgan. Abadiy sevgi ramzlari Nil qirg’oqlarida o’sadigan qamishdan qilingan. Nikohlanuvchilar qanchalik boy bo’lsa, shunchalik qimmatbaho uzuklarni xarid qila olishgan, Qadimgi Misrda uzuklar nafaqat qamishdan, balki kumush va oltindan ham yasalgan.
Biz nikoh uzuklarini noma’lum barmoqda taqishga o’rganganmiz, lekin nima uchun aynan unda?
Tarixchilarning fikricha, bu an’ana ham bizga Qadimgi Misrdan kirib kelgan. Ma’lum bo’lishicha, o’sha davrdagi misrlik tabiblar aynan o’ng qo’lning noma’lum barmog’i orqali muhim vena tomiri o’tishini va u keyinchalik to’g’ridan-to’g’ri yurakka yo’nalishini aniqlaganlar.
Bundan tashqari, noma’lum barmoq yana bir qiziqarli xususiyatga ega: biz undan jismoniy ishda foydalanmaymiz, shuning uchun u qo’l bilan harakatlarni bajarishda xalaqit bermaydi va undagi uzuk umuman g’ov bo’lmaydi.
Qadimgi ellinlarda ham nikoh uzugini noma’lum barmoqda taqish an’anasini tushuntiruvchi afsona bo’lgan. Qadimgi yunonlar noma’lum barmoqdagi uzukni boshqalarga ko’rsatib, ularning yuragi allaqachon boshqasiga tegishli ekanligini bildirganlar. Aynan qadimgi ellinlar sevgi va uzukni bir butunlikka bog’laganlar.
Masihiylik (Xristianlik) dunyosi qadimiy an’analardan chekinmaslikka qaror qildi va masihiylar ham nikoh uzuklarini chap qo’lning noma’lum barmog’ida taqa boshladilar. Katolik cherkovi IX asrda nikoh uzuklaridan foydalanishni maqulladi, Rim Papasi esa zargarlik buyumiga tushiriladigan matnga o’z barakasini berdi.
Katolitsizmdan farqli o’laroq, pravoslavlik o’ng qo’l va chap miya yarim sharini diniy jihatdan ramziylashtiradi, shuning uchun pravoslavlar nikoh uzuklarini o’ng qo’lning noma’lum barmog’ida taqa boshladilar.
